Czerwiec

22

Ponadczasowość rodziny.

To, że rodzina to jeden z ważniejszych elementów życia człowieka nie jest tajemnicą. Nasz związek nią trwa już od chwili narodzin, ale można śmiało twierdzić, że jej wpływy działają na nas już w stadium prenatalnym. Dlaczego i jak to możliwe? Dlatego, że już od chwili zapłodnienia stajemy się jej częścią, już wtedy pojawiają się oczekiwania rodziny względem dziecka, które ma przyjść na świat, a to jak matka o siebie dba, czy przeżywa jakieś stresy jest niezmiernie ważne dla naszego rozwoju. Oczywiście od chwili narodzin wpływy rodziny dla każdego z nas stają się bardzo istotne. Stosunek członków rodziny do siebie nawzajem, wzajemne traktowanie, czułość, okazywanie szacunku, czy mówienie sobie nawzajem o stanach emocjonalnych jest niezmiernie ważne, gdyż elementy te będą miały swoje odzwierciedlenie w przyszłości, a cząstkę z nich przekażemy naszej własnej rodzinie. W sytuacji ”normalnej rodziny” mamy bardzo wiele korzyści. Przede wszystkim dla najmłodszych jej członków.

Rodzina pełni najważniejszą rolę wychowawcy, szczególnie rodzice. Przecież to dzięki nim jesteśmy tym kim jesteśmy. Inaczej niestety ma się w rodzinach patologicznych, gdzie członkowie rodziny żyjący pod jednym dachem z jednostką patologiczną przeżywają prawdziwie przykre chwile. Wtedy to w dorosłym życiu dziecko z takiej rodziny może kopiować poszczególne zachowania i powielać złe zachowania, ale także może działać to na jednostkę motywująco, dzięki czemu jej celem będzie za wszelką cenę zapobiegać powstawaniu takich sytuacjom. W obu przypadkach jednak przykre doświadczenia odbijają się w sferze psychicznej jednostki. Dlatego warto zdawać sobie sprawę z tego, że rodzina jest głównym motorem kształtującym dziecko. Należy zawsze robić wszystko, aby panowała w niej miłość i rodzinna, ciepła atmosfera, i żeby każdy domownik mógł znaleźć oparcie w innym. Tylko i wyłącznie wtedy możemy poznać jej prawdziwe – to piękne i życzliwe oblicze. To nad którym każdy powinien pracować. Pamiętajmy- rodzina ponad wszystko.

Czerwiec

15

Dom rodzinny.

Faktem jest, że nawet najpiękniejszy pod względem architektonicznym oraz najlepiej urządzony dom nigdy nie przyniesie nam szczęścia, gdy nie zagości tam rodzinne ciepło. Niezależnie od tego jaka ilość domowników w nim zamieszkuje, niezbędne jest, aby wspólnie przeżywać zarówno te złe jak i dobre chwile. Oczywiście, że dom powinien być funkcjonalny i mieć miejsce dla każdego członka rodziny oraz sprawiać, aby wszyscy czuli się w nim dobrze. Marzenia o willi z basenem mogą pozostać marzeniami, bo można urządzić niesamowicie przytulnie i funkcjonalnie nawet przeciętny dom czy mieszkanie. Jasną rzeczą jest, że wielodzietna rodzina będzie potrzebowała więcej przestrzeni, by zapewnić wszystkim odrobinę prywatności w czterech ścianach. Jak powinien funkcjonować dom szczęśliwej rodziny? Oczywiście niezbędną rzeczą w każdym domu jest pokój dzienny.

Dlaczego właśnie pokój dzienny? Dlatego, że to właśnie w nim spędza się najwięcej wspólnego czasu. Czy możemy sobie wyobrazić, że wracając do domu ze szkoły, pracy każdy rozchodzi się do swojego pokoju i nie poświęca chwili na wspólną rozmowę? Właśnie pokój dzienny jest do tego niesamowicie potrzebny. To tam możemy wspólnie grać, oglądać telewizję, przyjmować gości, spędzać rodzinne święta. Jest to doskonałe miejsce integracyjne dla domowników. Drugim bardzo przydatnym miejscem, które powinno znaleźć się w domu jest jadalnia. Uważa się, że wspólny posiłek bardzo buduje więzi emocjonalne. Tutaj mamy odpowiedź na pytanie, dlaczego jadalnia jest ważna. Przy natłoku różnych spraw i ciągłym brakiem czasu jest niesamowicie przyjemnie wspólnie usiąść do obiadu i porozmawiać na różne tematy. Kolejno  bardzo ważnymi elementami domu są osobne pokoje. Oczywiście sypialnia rodziców jest bardzo koniecznym elementem, by mogli w niej odpocząć, a także zaznać odrobinę prywatności. Pokoje dziecięce w zależności od wieku dzieci mogą być wspólne, jednakże nastolatki bez wątpienia wymagają swojego pokoju na wyłączność. Jest to dla nich niezwykle ważne, gdyż w tym wieku oczekują sporo prywatności i miejsca w którym będą mogli zająć się wyłącznie swoimi sprawami.

Czerwiec

1

Ciąża i małe dziecko.

Ciąża czy to nieplanowana czy planowana często budzi dużo emocji rodzinie. Nie ma problemu wśród dorosłych lub starszych dzieci związanych z przyjściem na świat nowego członka rodziny, ale jak wytłumaczyć to małemu dziecku? Wyobraźmy sobie, że w dwudzielnej rodzinie, gdzie jedno dziecko ma  czternaście lat, a drugie trzy ma pojawić się kolejne dziecko. Oczywiście wiemy, że na ogół dziecko starsze przyjmie tą wieść pozytywnie, a nawet jeśli nie to z czasem niechęć i tak przerodzi się w radość. Jak jednak wytłumaczyć to dziecku trzyletniemu? Przecież dotychczas mama z tatą poświęcali jemu całkowicie swoją uwagę, a przyjście na świat nowego brata lub siostry wszystko zmieni. Mama już nie będzie zajmowała się wyłącznie swoim trzylatkiem, ale także noworodkiem, będzie musiała swój czas podzielić na dwóch. Aby uniknąć szoku i zazdrości u trzylatka należy już jak najwcześniej rozpocząć z nim rozmowy na ten temat. Niesamowicie ważne jest uświadomienie dziecku, że za jakiś czas na świat przyjdzie dzidziuś, który będzie jego bratem, bądź siostrą. Należy dziecku pozwolić na dotykanie brzucha, posłuchania bicia serca nienarodzonego jeszcze dziecka oraz wytłumaczyć, kiedy dziecko się urodzi oraz, że trzeba będzie się nim szczególnie opiekować.

Ważne jest, aby do tych sytuacji po narodzeniu dziecka włączać to drugie. Należy pokazywać wszystkie niezbędne czynności, a także pozwalać mu obserwować i pomagać w miarę możliwości przy tych czynnościach. Będzie to dla dziecka niesamowicie atrakcyjne i pomoże uniknąć nieprzyjemnych sytuacji, w których dziecko będzie mogło czuć się odrzucone i zazdrosne. Ważne, aby rodzice na zmianę zapewniali naszemu trzylatkowi atrakcyjne spędzanie czasu. Całkowicie zabronione jest pozostawianie dziecku samemu sobie z zabawkami w trakcie, gdy rodzic zajmuje się dzieckiem młodszym. Okazywanie czułości powinno być skupiane zarówno na dziecku nowonarodzonym jaki i trzyletnim. Warto także zachęcać dziecko starsze do obcowania z niemowlakiem, czyli pozwolić trzymać za rączkę, pogłaskać, bądź pocałować.

Maj

20

Rodzina i jej funkcjonalność w życiu.

Z socjologicznego punktu widzenia rodzina jest grupą społeczną, bądź instytucją społeczną, która pełni rozmaite funkcje. Jakie to funkcje i czy są one niezbędne? Przede wszystkim pierwszą bardzo banalną, ale istotną funkcją jest funkcja rozrodcza, czyli prokreacyjna, której oczywiście celem jest wydawanie potomstwa na świat. Oczywiście potomstwo wiąże się z psychiką i stanem emocjonalnym małżonków i jest często pożądane. Drugą bardzo ważną funkcją rodziny jest funkcja socjalizacyjna, która polega na tym, aby dzieci w rodzinie przygotować do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie oraz przygotowanie go do pełnienia różnych ról. Wychowanie, które dotyczy dziecka powinno odbywać się przy udziale obojga rodziców z których młody człowiek będzie mógł czerpać inspiracje. Dziadkowie, ale także inni również w funkcji tej pełnią ważną rolę. Funkcja ekonomiczna również mieści się w obrębie rodziny. Cały dorobek i środki na utrzymanie trafiają właśnie do niej i to dzięki tym środkom i osobom pracującym w rodzinie, grupa ta może istnieć i funkcjonować w taki, a nie inny sposób. Cały dorobek trafia do budżetu rodzinnego. Kolejną funkcją jest funkcja opiekuńczo-zabezpieczająca dzięki której osoby niepełnosprawne, starsze bądź niedające sobie rady z prostymi czynnościami życiowymi znajdują się pod opieką najbliższej rodziny, która zapewnia im byt oraz spełnia podstawowe potrzeby życiowe.

Funkcja rekreacyjna jest również istotna, szczególnie dla dzieci, ale także i dla dorosłych. W funkcji rekreacyjnej mamy do czynienia ze wszystkimi potrzebami związanymi ze wspólnym spędzaniem czasu, czy potrzebami rozrywki. Wyróżniamy również funkcje kulturowe, która polega na przekazywaniu dziedzictwa kulturowego, zapoznawanie członków rodziny z dziełami sztuki itp. Często mamy również do czynienia z dziedziczeniem różnych stanowisk pracy w rodzinie oraz z nadawaniem pozycji społecznej członkom swojej rodziny, w takiej sytuacji mówimy o funkcji stratyfikacyjnej.

Maj

8

Bezdzietne małżeństwo.

Potomstwo dla wielu wiążących się ze sobą ludzi jest bardzo ważnym elementem, który pozwoli budować szczęście, da poczucie spełnienia emocjonalnego. Jeśli jednak tego zabraknie z różnych powodów, ale najczęściej występującym jest niepłodność może to nieść ze sobą przykre konsekwencje. Czy jednak zawsze musi tak być, a rodzina bezdzietna może być szczęśliwa? Oczywiście dużo zależy od naszej psychiki i wsparcia jakie możemy uzyskać od partnera. Oczywiście zarówno dla kobiety i mężczyzny może być to wiadomość trudna do przyjęcia, ale możliwa do zaakceptowania w jakimś stopniu, jeśli wzajemna pomoc będzie na porządku dziennym. Wiadomo, że wiadomość o bezpłodności może okazać się szokiem i grozić załamaniem psychicznym i depresją, wtedy bardzo ważne jest dla nas wsparcie za równo ze strony partnera, ale także psychologa.

Każdy wiadomość tą przyjmie inaczej, lecz oczywistą sprawą jest, że pragnienie dziecka, które nasilało się w małżeństwie od wielu lat będzie cięższe do zniesienia od małżeństwa, które dziecka jeszcze nie planowało.  Często przyczyną bezpłodności jest jedna ze stron małżeństwa. Stąd po jej stronie równie często towarzyszą obawy związane ze szczęściem małżonka. Wieczne zamartwianie się „Czy nie zostawi mnie dla kogoś, kto będzie w stanie zapewnić mu/jej potomstwo?” może być naprawdę uciążliwe. Jednak nic nie daje większej nadziei jak wiara w to, że w końcu się uda. Należy podejmować wszelkie możliwości leczenia. Dzisiejsza medycyna może zdziałać cuda nawet w przypadkach w których początkowo zakładano bezwzględną bezpłodność. Jeśli natomiast leczenie i badania nie przyniosą skutku warto zastanowić się nad adopcją. W końcu tyle niewinnych i kochanych dzieci potrzebuje rodziny, jest to wyjątkowo szlachetne, gdyż pomożemy dziecku, starając się zapewnić szczęście zarówno jemu jak i sobie i swojej drugiej połówce. Nie należy traktować tego problemu jak definitywny koniec marzeń, gdyż w rzeczywistości brak potomstwa nie musi skreślać naszego szczęścia. Wiele małżeństw bez dzieci jest szczęśliwych, gdyż oparcie znajdują w sobie nawzajem i potrafią o siebie dbać i szanować się i czuć się kochanym.